Αρχική ΣελίδαΕπικοινωνίαΧάρτης του Site
ΠΡΟΦΙΛ
ΚΛΙΝΙΚΟ ΕΡΓΟ
Στατιστικά στοιχεία
Πρωτόκολλα κλινικής
Ογκολογικό συμβούλιο
ΜΟΝΑΔΑ ΗΠΑΤΟΣ-ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ-ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ
Προφίλ μονάδας
Πάγκρεας
Ήπαρ
Χοληδόχος Κύστη-Χοληφόρα
ΜΟΝΑΔΑ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ-ΟΡΘΟΥ-ΠΡΩΚΤΟΥ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ-ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΣΥΝΕΔΡΙΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ
    ΝΕΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
24/1/2012

Επιλέξτε εδώ για να συμπληρώσετε την φόρμα εγγραφής για τα μετεκπαιδευτικά μαθήματα ήπατος χοληφόρων παγκρέατος 2012

Επιλέξτε εδώ για να κατεβάτεσε το πρόγραμα μετεκπαιδευτικών μαθημάτων ήπατος χοληφόρων παγκρέατος 2012

2/12/2011

Σεμινάρια Χειρουργικής Ανατομίας

Επιλέξτε εδώ για να κατεβάσετε το πρόγραμμα.
Επιλέξτε εδώ για να συμπληρώσετε τη φόρμα εγγραφής.

A’ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗΜΟΝΑΔΑ ΗΠΑΤΟΣ-ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ-ΧΟΛΗΦΟΡΩΝΠάγκρεαςΧειρουργικές επεμβάσεις του παγκρέατος
ΜΟΝΑΔΑ ΗΠΑΤΟΣ-ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ-ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ

Πώς θεραπεύεται ο καρκίνος του παγκρέατος;

Η χειρουργικά αφαίρεση του όγκου είναι η μόνη θεραπευτική επιλογή η οποία δυνητικά μπορεί να
οδηγήσει στην ίαση. Αυτό είναι δυνατό μόνο εάν μια εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων σε άλλα
όργανα όπως το ήπαρ ή πνεύμονα έχει αποκλειστεί.Επιπλέον, ο όγκος δεν πρέπει να έχει εισβάλει στα γύρω αγγεία, δεδομένου ότι μια πλήρης εκτομή του όγκου δεν είναι πλέον δυνατή σε αυτό το σημείο.
Η εμπειρία μας λέει ότι μόνο σε περίπου 15 έως 20% των ασθενών με παγκρεατικό καρκίνο είναι
δυνατή μια πλήρης χειρουργική εκτομή του όγκου.

Εάν ο όγκος εντοπίζεται στην παγκρεατική κεφαλή, ο όγκος και το περιβάλλον τμήμα του παγκρέατος πρέπει να αφαιρούνται καθώς και μέρος του χοληδόχου πόρου, το δωδεκαδάκτυλο (πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου) και της χοληδόχου κύστης (η αποκαλούμενη επέμβαση Whipple με διατήρηση του πυλωρού εικ.1). Ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση του όγκου μπορεί να είναι αναγκαία η αφαίρεση τμήματος του στομάχου (πίνακας 2). Αυτή είναι η λεγόμενη κλασική επέμβαση Whipple που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ου αιώνα από τον καθηγητή Walter Kausch και συστάθηκε από τον καθηγητή O. Allen Whipple.

Εικ. 1. Η ονομαζόμενη πυλωροδιατηρώσα επέμβαση Whipple. Τμήμα του παγκρέατος, του δωδεκαδάκτυλου και του χοληδόχου πόρου αφαιρούνται. Ως αποτέλεσμα, νέες συνδέσεις δημιουργούνται μεταξύ μιας έλικας λεπτού εντέρου και (1) του παγκρέατος, (2) του χοληδόχου πόρου και (3) του πυλωρού.

Εικ. 2. Η λεγόμενη κλασσική επέμβαση Whipple: η κεφαλή του παγκρέατος, το δωδεκαδάκτυλο, ένα τμήμα του χοληδόχου πόρου (και η χοληδόχος κύστη) και ένα τμήμα του στομάχου αφαιρούνται.
Ως αποτέλεσμα δημιουργούνται νέες συνδέσεις μεταξύ έλικας λεπτού εντέρου και (1) του παγκρέατος,
(2) του χοληδόχου πόρου και (3) του στομάχου. Σε αντίθεση με την πυλωροδιατηρώσα επέμβαση
Whipple στην κλασσική επέμβαση Whipple αφαιρείται τμήμα του στομάχου.

Εικ. 3. Ένα απαιτητικό σημείο αυτής της επέμβασης είναι η αναστόμωση μεταξύ του παγκρέατος και του λεπτού εντέρου. Απαιτούνται διάφορες τεχνικές συρραφής ώστε να αποφευχθεί η διαφυγεί από αυτήν την σύνδεση (παγκρεατικό συρίγγιο).

Οι όγκοι της παγκρεατικής ουράς ή του σώματος είναι λιγότερο συχνοί από ότι οι όγκοι της κεφαλής του παγκρέατος και συχνά ανακαλύπτονται σε προχωρημένο στάδιο. Για αυτούς τους όγκους η παγκρεατική αριστερή εκτομή, που ονομάζεται επίσης και περιφερική παγκρεατεκτομή είναι επέμβαση εκλογής (εικ. 4). Περιλαμβάνει την αφαίρεση του παγκρεατικού σώματος και της ουράς μαζί με τους γύρω λεμφαδένες, καθώς και την αφαίρεση του σπληνός. Το τμήμα του παγκρέατος που αφαιρείται εξαρτάται από τη θέση του όγκου και μπορεί να περιλαμβάνει μόνο την αφαίρεση της παγκρεατικής ουράς ή την σχεδόν πλήρη αφαίρεση του παγκρέατος. Το τυφλό άκρο του παγκρέατος είτε συγκλείεται χειρουργικά ή συνδέεται με μία μικρή έλικα λεπτού εντέρου.

Εικ.4. Η λεγόμενη αριστερή παγκρεατεκτομή:το αριστερό (περιφερικό) τμήμα του αδένα αφαιρείται, ενώ στην περίπτωση κακοήθειας αφαιρείται επίσης και ο σπλήνας. Σε μερικές περιπτώσεις τοποθετείται τμήμα λεπτού εντέρου στο χειρουργικό όριο του παγκρέατος.

Η πλήρης εκτομή του παγκρέατος σπάνια πραγματοποιείται σήμερα, δεδομένου ότι έχει σοβαρές συνέπειες, όπως τον ινσουλινο- εξαρτώμενο διαβήτη. Ως εκ τούτου, η επέμβαση αυτή περιορίζεται σε ειδικές ενδείξεις για παράδειγμα, εάν ο όγκος έχει εξαπλωθεί σε όλο το όργανο, ή εάν η σύνδεση μεταξύ του παγκρέατος και της έλικας λεπτού εντέρου δεν είναι εφικτή για τεχνικούς λόγους.
Σε περίπτωση ενός σπανίου καλοήθους όγκου του παγκρέατος, μπορεί να εκτελεστεί μια επέμβαση που διατηρεί το όργανο, και ονομάζεται τμηματική εκτομή του παγκρέατος (εικ. 5). Η επέμβαση αυτή αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Andrew Warshaw από τη Βοστώνη και διατηρεί το κύριο μέρος του οργάνου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι καλοήθεις όγκοι του παγκρέατος είναι σπάνιοι και ως εκ τούτου, η τμηματική παγκρεατεκτομή θα πρέπει να γίνεται μόνο σε ειδικευμένα κέντρα. Στη σπάνια περίπτωση ενός όγκου στη θηλή (δηλαδή στο στόμιο του χοληδόχου και του παγκρεατικού πόρου στο έντερο) ή καλοήθεις όγκους του δωδεκαδακτύλου (αδενώματα), το δωδεκαδάκτυλο μπορεί να αφαιρεθεί διατηρώντας ολόκληρο το πάγκρεας (παγκρεατοδιατηρώσα 12δακτυλεκτομή). Η νέα αυτή χειρουργική προσέγγιση απαιτεί δύσκολες τεχνικές συρραφής δεδομένου ότι ο παγκρεατικός πόρος, o χοληδόχος πόρος, καθώς και το στομάχι πρέπει να επανασυνδεθούν με το έντερο με διατήρηση του παγκρέατος.. 

Εικ.5. Η λεγόμενη τμηματική εκτομή: αφαιρείται τμήμα του παγκρεατικού σώματος και το κενό καλύπτεται με την καθήλωση έλικας λεπτού εντέρου στα χειρουργικά όρια εκτομής του παγκρέατος.

Εικ.6. Η λεγόμενη επέμβαση διπλής παράκαμψης: εάν δεν μπορεί να αφαιρεθεί ο όγκος του παγκρέατος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έλικα λεπτού εντέρου, ώστε να παρακαμφθεί ο όγκο, δημιουργώντας μία νέα σύνδεση στον χοληδόχο πόρο και στο στομάχι.

Στην περίπτωση προχωρημένου παγκρεατικού καρκίνου, πλήρης εκτομή του όγκου είναι συχνά αδύνατη. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο στόχος είναι η ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων και των επιπλοκών που προκύπτουν από τον όγκο. Στην περίπτωση απόφραξης της χολής με αποτέλεσμα ίκτερο, η απέκκριση της χολής, πρέπει να αποκατασταθεί. Αυτό μπορεί να γίνει ενδοσκοπικά με την τοποθέτηση μίας ενδοπρόθεσης στον χοληδόχο πόρο ή με μια χειρουργική επέμβαση που αποκαθιστά την ελεύθερη σύνδεση μεταξύ του λεπτού έντερο και του χοληδόχου πόρου (χολοπεπτική αναστόμωση). Εάν ο όγκος διηθεί το δωδεκαδάκτυλο μπορεί να μπλοκάρει το πέρασμα των τροφών, που σημαίνει ότι οι τροφές δεν μπορούν πλέον να περνούν από το στόμαχο προς το λεπτό έντερο. Μια επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην παράκαμψη αυτού του εμποδίου (η γαστροεντερο-αναστόμωση, Εικ. 6). Δυστυχώς, το όφελος από την ακτινοθεραπεία ή την χημειοθεραπεία για τον μη εξαιρέσιμο παγκρεατικό καρκίνο είναι περιορισμένο. Ωστόσο, μια σειρά από νέες και πιο ευεργετικές θεραπευτικές επιλογές για τον παγκρεατικό καρκίνο τελούν υπό αξιολόγηση σε κλινικές δοκιμές. Η τρέχουσα θεραπεία για τον χειρουργικά μη εξαιρέσιμο παγκρεατικό καρκίνο είναι χημειοθεραπεία με Gemcitabine (Gemzar). Αυτός ο παράγοντας είναι καλά ανεκτός και δείχνει μια σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη του όγκου σε ορισμένους ασθενείς.

Ποιες είναι οι συνέπειες μιας χειρουργικής
Τι περιλαμβάνει η παρακολούθηση;
Ποιες είναι οι πιθανότητες θεραπείας του παγκρεατικού καρκίνου;
Μέρος του παγκρέατος μου έχει αφαιρεθεί.Πώς αυτό επηρεάζει την ζωή μου;
Υποκατάσταση παγκρεατικών ενζύμων
Υποκατάσταση Ινσουλίνης
Ο σπλήνας μου έχει αφαιρεθεί
Copyright © 2011 Χρήστος Δερβένης
Χρήστης: [Είσοδος]
Created By GLOBO Technologies S.A.